Shloka 32
Marutta’s Sacrifice: Indra’s Threat, Saṃvarta’s Mantric Restraint, and Divine Reconciliation (अध्याय १०)
ततः: संवर्तश्रैत्यगतो महात्मा यथा वल्लिः प्रज्वलितो द्वितीय: । हवींष्युच्चैराह्नययन् देवसंघान् जुहावाग्नौ मन्त्रवत् सुप्रतीत:
tataḥ saṃvartaśraityagato mahātmā yathā valliḥ prajvalito dvitīyaḥ | havīṃṣy uccair āhnayan devasaṃghān juhāvāgnau mantravat supratītaḥ ||
பின்னர் மகாத்மா ஸம்வர்த்தன் யாகமண்டபத்தில் அமர்ந்து, இரண்டாம் எரியும் அக்னியைப் போல ஒளிர்ந்தான். அவன் உயர்ந்த குரலில் தேவர்கூட்டத்தை அழைத்து, மனம் தெளிவும் நிறைவும் கொண்டு, மந்திர உச்சரிப்புடன் அக்னியில் ஹவிசுகளை அர்ப்பணித்தான்.
व्याय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic ritual conduct: offerings should be made with proper mantra, clear intention, and disciplined procedure. Ethical force lies in inner composure and correctness of action, not in mere external performance.
Saṃvarta sits in the sacrificial setting, radiating like a second fire, loudly invokes the gods, and performs the oblation by pouring havis into the fire with mantra-recitation, indicating the yajña is being formally and powerfully conducted.