Shloka 38
Vidura’s Message to Dhṛtarāṣṭra: Authorization for Dāna and Public Welfare (विदुरवाक्यम्—दानानुज्ञा)
एवं कथाभिरन्वास्य धृतराष्ट्रं मनीषिण: । विप्रजग्मुर्यथाकामं ते सिद्धगतिमास्थिता:
evaṁ kathābhir anvāsya dhṛtarāṣṭraṁ manīṣiṇaḥ | viprajagmur yathākāmaṁ te siddhagatiṁ āsthitāḥ ||
இவ்வாறு ஞானமிகு முனிவர்கள் உபதேசக் கதைகளால் துருதராஷ்டிரனை ஆறுதல் அளித்து திருப்திப்படுத்தினர்; சித்தகதியை அடைந்த அவர்கள் தம் விருப்பம்போல் பல இடங்களுக்கு புறப்பட்டுச் சென்றனர்।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Wise counsel—especially in the form of dharmic narratives—can pacify sorrow and reorient a person toward steadiness and renunciation; the sages exemplify detachment by departing freely after fulfilling their compassionate duty.
After speaking consoling and instructive stories to Dhṛtarāṣṭra, the assembled sages, established in a perfected spiritual course (siddha-gati), leave and go their separate ways according to their own will.