Shloka 31
Chatra–Upānah Dāna: Origin Narrative
Jamadagni–Reṇukā–Sūrya Saṃvāda
नाभाग उवाच अनृतं भाषतु सदा सद्भिश्वैव विरुध्यतु । शुल्केन तु ददत्कन्यां यस्ते हरति पुष्करम्
Nābhāga uvāca: anṛtaṁ bhāṣatu sadā sadbhiś caiva virudhyatu | śulkena tu dadat kanyāṁ yas te harati puṣkaram ||
நாபாகன் கூறினான்—உன் தாமரையைத் திருடியவன் எப்போதும் பொய் பேசட்டும்; சான்றோருடன் பகை கொள்ளட்டும்; விலை பெற்றுக் கன்னியைக் கொடுக்கும் (கன்னியை விற்றதுபோன்ற) பாவத்தை அடையட்டும்.
नाभाग उवाच
Educational Q&A
The verse frames theft and moral transgression as leading to deep ethical downfall: habitual untruth, hostility toward the virtuous, and the grave social-religious sin of treating marriage as a commercial transaction (giving a maiden for a price).
Nābhāga pronounces a condemnation/curse-like statement against the person who has taken the other party’s lotus, listing the moral consequences that should attach to that offender.