Shloka 42
Puṣkara-Śapatha Itihāsa (Agastya–Indra Dispute at the Tīrthas) | पुष्कर-शपथ-आख्यानम्
भरद्वाज बोले--जैसे उत्पन्न हुए मृगका सींग उसके बढ़नेके साथ-साथ बढ़ता रहता है, उसी प्रकार मनुष्यकी तृष्णा सदा बढ़ती ही रहती है, उसकी कोई सीमा नहीं है ।।
Gautama uvāca: na talloke dravyam asti yal lokaṁ pratipūrayet | samudrakalpaḥ puruṣo na kadācana pūryate ||
கௌதமர் கூறினார்—இந்த உலகில் மனிதனின் ஏக்கத்தை முழுமையாக நிறைவு செய்யக்கூடிய செல்வமோ பொருளோ எதுவும் இல்லை. மனிதன் கடலைப் போன்றவன்—அவன் ஒருபோதும் நிரம்புவதில்லை; ஆசை எல்லையின்றி தொடர்ந்து பெருகுகிறது.
गौतम उवाच
Educational Q&A
No amount of wealth or worldly objects can finally satisfy craving; desire is inherently expansive, so ethical life requires restraint and contentment rather than chasing endless acquisition.
Gautama delivers a didactic statement, using the ocean as a metaphor to explain that human longing cannot be ‘filled’ by external possessions, reinforcing a moral lesson on limiting desire.