Shloka 132
Puṣkara-Śapatha Itihāsa (Agastya–Indra Dispute at the Tīrthas) | पुष्कर-शपथ-आख्यानम्
शुन:सख उवाच अध्वर्यवे दुहितरं वा ददातु च्छन्दोगे वा चरितब्रह्यचर्ये आशरथर्वणं वेदमधीत्य विप्र: स््नायीत वा यो हरते बिसानि
Śunaḥsakha uvāca—adhvaryave duhitaraṃ vā dadātu chāndoge vā carita-brahmacarye; āśaratharvaṇaṃ vedam adhītya vipraḥ snāyīta vā yo harate bisāni.
சுனஃஸகன் கூறினான்—யார் தாமரைத் தண்டுகளை (ம்ருணாளங்களை) திருடினாரோ, அவர் பிராயச்சித்தமாக யஜுர்வேதத்தில் தேர்ந்த அத்வர்யுவிற்கோ, அல்லது பிரம்மச்சர்யம் நிறைவு செய்த சாமவேதச் சாந்தோக பண்டிதருக்கோ கன்யாதானம் செய்யட்டும்; அல்லது அதர்வவேதத்தை முழுமையாகக் கற்று அந்தப் பிராமணன் விரைவில் ஸ்நாதக ஸ்நானம் செய்து கொள்ளட்டும்।
शुन:सख उवाच
Educational Q&A
Even minor theft disrupts dharma and requires restitution. The text recommends expiation that strengthens sacred learning and social responsibility—supporting qualified Vedic priests through a major gift (kanyādāna) or completing Vedic study and the snātaka rite, thereby restoring purity and right conduct.
Śunaḥsakha is prescribing a prāyaścitta (atonement) for someone who has stolen lotus-stalks. He outlines alternative remedies: give one’s daughter in marriage to a properly trained Yajurvedic or Sāmavedic priest who has completed brahmacarya, or complete Atharvavedic study and take the snātaka bath—formalizing a return to disciplined, dharmic life.