Shloka 87
Pitṛ-śrāddha-haviḥ-phala-nirdeśa
Offerings for Ancestors and Their Stated Results
द्विजवरो! सुवर्ण सम्पूर्ण पवित्र वस्तुओंमें अतिशय पवित्र है; उसे अग्नि और सोमरूप बताया गया है ।।
Vasiṣṭha uvāca: Dvijavara! suvarṇa-sampūrṇaṃ pavitra-vastūnāṃ madhye ’tiśayaṃ pavitram; tad agni-soma-rūpaṃ proktaṃ. Api cedam purā Rāma śrutaṃ me brahma-darśanam—pitāmahasya yad vṛttaṃ Brahmaṇaḥ paramātmanaḥ; tat te ’haṃ kathayiṣyāmi, śṛṇu.
வசிஷ்டர் கூறினார்—ஓ இருமுறைப் பிறந்தோரில் சிறந்தவரே! முழுமையாகத் தூய்மையான பொன், தூய பொருட்களிலேயே மிகத் தூயது; அது அக்னி-சோம இயல்புடையது எனச் சொல்லப்படுகிறது. மேலும், ஓ ராமா (பரசுராமா)! ‘பிரம்மதரிசனம்’ எனப்படும் பழங்கதை ஒன்றை நான் முன்பு கேட்டேன்—பரமாத்மாவான பிதாமகன் பிரம்மாவின் வரலாறு. அதை உனக்குச் சொல்கிறேன்; கேள்.
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
The verse links material purity to ritual and metaphysical symbolism: pure gold is treated as supremely sacred and is said to embody Agni and Soma, indicating its suitability for sacrificial and dharmic use; it then pivots to a higher teaching—an account of ‘Brahma-darśana’—suggesting that external purity is ultimately oriented toward insight into the Supreme Self.
Vasiṣṭha addresses Rāma (Paraśurāma), first stating a traditional valuation of gold as a sacred substance with Agni–Soma character, and then introduces an ancient story he once heard about Pitāmaha Brahmā and the Supreme Self, announcing that he will now narrate it.