Shloka 56
Śrāddha-Kalpa: Pitṛ-Pūjā and Tithi-Phala (श्राद्धकल्पः पितृपूजा च तिथिफलम्)
सब दक्षिणाओंमें सुवर्णका ही विधान है; अतः जो सुवर्ण दान करते हैं, वे सब कुछ दान करनेवाले होते हैं ।।
bhīṣma uvāca | sarva-dakṣiṇāsu suvarṇasyaiva vidhānaḥ; ataḥ ye suvarṇaṃ dadati te sarvaṃ dadati || devatās te prayacchanti ye suvarṇaṃ dadaty atha | agnir hi devatāḥ sarvāḥ suvarṇaṃ ca tad-ātmakam ||
பீஷ்மர் கூறினார்— எல்லா தட்சிணைகளிலும் தானங்களிலும் பொன்னே சிறப்பாக விதிக்கப்பட்டுள்ளது; ஆகவே பொன் தானம் செய்பவர்கள் அனைத்தையும் தானம் செய்தவர்களாகக் கருதப்படுகின்றனர். பொன் அளிப்போர் தேவர்களுக்கே அர்ப்பணம் செய்கிறார்கள் என்று சொல்லப்படுகிறது; ஏனெனில் அக்னி எல்லாத் தேவர்களையும் தன்னுள் கொண்டவன், பொன் அக்னியின் சொரூபமே.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Gold-giving is praised as a supreme form of dāna and dakṣiṇā: because gold is identified with Agni, and Agni is said to contain all deities, donating gold is symbolically equivalent to honoring all gods and thus counts as an all-encompassing gift.
In Anuśāsana Parva’s instruction on dharma, Bhishma continues advising on the ethics and fruits of giving. Here he elevates suvarṇa-dāna by linking it to yajña symbolism: gold is treated as the essence/form of sacrificial Fire, so its donation carries broad religious and moral merit.