Shloka 16
Śrāddha-Kalpa: Pitṛ-Pūjā and Tithi-Phala (श्राद्धकल्पः पितृपूजा च तिथिफलम्)
0/ जे ; कं गम तमुत्थितमहं दृष्टवा परं विस्मयमागमम् | प्रतिग्रहीता साक्षान्मे पितेति भरतर्षभ
yaḥ kaṃ gām tam utthitam ahaṃ dṛṣṭvā paraṃ vismayam āgamam | pratigrahītā sākṣān me pitā iti bharatarṣabha ||
பீஷ்மர் கூறினார்— அவர் எழுந்து என்னை நோக்கி வருவதைக் கண்டதும் நான் பேராச்சரியத்தில் ஆழ்ந்தேன். ஏனெனில் காணிக்கையை ஏற்றுக் கொண்ட அதேவர் நேரடியாக எனக்குச் ‘நான் உன் தந்தை’ என்று தெளிவாகச் சொன்னார், ஓ பரதகுலச் சிறந்தவனே।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral and ritual weight of ‘pratigraha’ (accepting an offering) and the authority of lineage: a direct revelation of one’s father underscores how dharma is transmitted through ancestral bonds and sanctioned acts.
Bhīṣma recounts a moment of intense wonder: he sees a figure rise and approach, and that very recipient of an offering identifies himself unmistakably as Bhīṣma’s father, addressed to the listener as ‘Bharatarṣabha’ (best of the Bharatas).