Shloka 49
Suvarṇa-dāna: Kārttikeya’s Origin and the Defeat of Tāraka (सुवर्णदान-प्रसङ्गे कार्त्तिकेय-उत्पत्ति तथा तारकवधः)
हव्यकव्येषु यज्ञेषु पितृकार्येषु चैव ह । सार्वकामिकमक्षय्यं पितृंस्तस्योपतिष्ठते
havyakavyeṣu yajñeṣu pitṛkāryeṣu caiva ha | sārvakāmikam akṣayyaṁ pitṝṁs tasyopatiṣṭhate puruṣasiṁha ||
மனிதர்களில் சிங்கமே! ஹவ்ய-கவ்யம் செலுத்தப்படும் யாகங்களிலும், பித்ருக்களுக்கான எல்லாச் சடங்குகளிலும், இந்த (கீர்த்தனம்) அனைத்துக் காமனைகளையும் நிறைவேற்றும், அழியாத பலனைத் தரும்; இவ்வாறு அர்ப்பணிக்கப்பட்டது குறையாத நன்மையாகப் பித்ருக்களைச் சென்றடையும்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
That offerings made in yajña and śrāddha, when accompanied by devoted remembrance/recitation and focused mind, become akṣayya (undiminishing) and effectively reach the Pitṛs, yielding broad, wish-fulfilling merit.
Bhīṣma is instructing the listener (addressed as ‘puruṣasiṁha’) about the religious efficacy of performing ancestral rites and sacrificial offerings with proper recitation: such acts are said to deliver inexhaustible benefit to the ancestors and confer purifying merit on the performer.