Shloka 6
संसत्सु वदतां तात हंसानामिव संघश: । मड्ुल्यरूपा रुचिरा दिव्यजीमूतनि:स्वना:,जो विनीत भावसे विद्याध्ययन करते हैं, इन्द्रियोंको संयममें रखते हैं और मीठे वचन बोलते हैं, जो शास्त्रज्ञान और सदाचार दोनोंसे सम्पन्न हैं, अविनाशी परमात्माको जाननेवाले सत्पुरुष हैं, तात युधिष्ठिर! सभाओंमें बोलते समय हंससमूहोंकी भाँति जिनके मुखसे मेघके समान गम्भीर स्वरसे मनोहर मंगलमयी एवं अच्छे ढंगसे कही गयी बातें सुनायी देती हैं, उन ब्राह्मणोंको ही मैं चाहता हूँ। यदि राजा उन महात्माओंकी बातें सुननेकी इच्छा रखे तो वे उसे इहलोक और परलोकमें भी सुख पहुँचानेवाली होती हैं
saṃsatsu vadatāṃ tāta haṃsānām iva saṃghaśaḥ | maṅgalyarūpā rucirā divyajīmūtaniḥsvanāḥ ||
பீஷ்மர் கூறினார்—தாத யுதிஷ்டிரா! அவர்கள் சபைகளில் பேசும்போது, அன்னப்பறவைக் கூட்டத்தின் குரல் போல அவர்களின் சொற்கள் வெளிப்படும்—அழகானவை, மங்களகரமானவை, இனிமையானவை, தெய்வீக மழைமேகத்தின் ஆழ்ந்த முழக்கம்போல் ஒலிக்கும். இத்தகைய பிராமணர்கள்—ஒழுக்கத்தில் பணிவுடையோர், ச்வாத்யாயத்தில் ஈடுபட்டோர், இந்திரியநிக்ரஹம் உடையோர், மிருதுபாஷிகள், சாஸ்திரஞானமும் நல்லொழுக்கமும் உடையோர், அழிவற்ற பரமாத்ம ஞானிகள்—எனக்கு மதிப்பிற்குரியவர்கள். அரசன் அவர்களை கேட்க விரும்பினால், அவர்களின் அறிவுரை இவ்வுலகிலும் மறுவுலகிலும் நன்மையும் இன்பமும் தரும்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A king should value and listen to learned, self-controlled, ethically grounded Brahmanas whose speech is gentle, auspicious, and well-formed; such counsel benefits both worldly governance and the afterlife.
In the Anushasana Parva, Bhishma instructs Yudhishthira on dharma and ideal social conduct; here he praises the exemplary Brahmanas whose dignified speech in assemblies resembles the pleasing, deep resonance of swans and rain-clouds.