Shloka 9
Karma-Phala Rahasya and the Ethics of Dāna (कर्मफल-रहस्यं दानधर्मश्च)
वाहनानि च यानानि योगात्मनि तपोधने । अग्नीनुपशयानस्य राज्ञ: पौरुषमेव च
bhīṣma uvāca | vāhanāni ca yānāni yogātmani tapodhane | agnīn upaśayānasya rājñaḥ pauruṣam eva ca |
பீஷ்மர் கூறினார்—யோகத்தில் நிலைத்த மனமுடைய தவோநிதிக்கு அடுத்த பிறவியில் சிறந்த வாகனங்களும் யானங்களும் கிடைக்கும்; புனித அக்கினிகளை வழிபட்டு பராமரிக்கும் அரசனுக்கு மற்றொரு பிறவியில் பௌருஷம்—வீரமும் வலிமையும்—கிடைக்கும்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma teaches that specific dharmic disciplines yield corresponding fruits across births: yogic inner steadiness and tapas lead to refined worldly supports (good conveyances), while faithful service of the sacred fires—especially as a king’s duty—cultivates pauruṣa, i.e., valor and strength of character, in a future life.
Within Bhishma’s instruction on dharma and the results of righteous conduct, he enumerates karmic outcomes: he contrasts the merit of a yoga-established ascetic with that of a king devoted to fire-worship, assigning each a distinct reward in a subsequent birth.