Shloka 13
अन्नदान-प्रशंसा (Praise of the Gift of Food) | Annadāna-Praśaṃsā
आशिषं ये न देवेषु न च मर्त्येषु कुर्वते । अर्लन्तो नित्यसंतुष्टास्तथा लब्धोपजीविन:
āśiṣaṃ ye na deveṣu na ca martyeṣu kurvate | alpa-icchantō nitya-santuṣṭās tathā labdhopajīvinaḥ |
பீஷ்மர் கூறினார்—யுதிஷ்டிரா! தேவர்களிடமோ மனிதர்களிடமோ எதையும் வேண்டாத, குறைவே ஆசையுடைய, எப்போதும் திருப்தியுடன் கிடைப்பதிலேயே வாழும் வணக்கத்திற்குரிய சிறந்த இருபிறப்பாளர்களை தூதர்களால் தேடிக் கண்டுபிடித்து அழை. பாரதா! அவர்கள் துன்புறும்போது விஷப்பாம்பைப் போல அச்சமூட்டுவார்கள்; ஆகவே அவர்களைச் சிறப்பாகப் போற்றி உன்னைப் பாதுகாத்துக் கொள். குருநந்தனா! பணியாளரும் தேவையான பொருட்களும் நிறைந்த இனிய இல்லத்தில் அவர்களை வரவேற்று, நாள்தோறும் முழுமையான விருந்தோம்பல் செய்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A ruler should actively seek out and honor truly renunciant, content Brahmins who ask nothing of gods or men and live on what comes. Their goodwill safeguards the king; neglecting or offending them can invite grave harm, so daily, complete hospitality is presented as a practical expression of dharma and self-protection.
In the Anuśāsana Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on royal conduct and dharma. Here he urges the king to locate such ascetic, low-desire Brahmins via messengers, invite them into a well-provisioned home, and honor them continually—warning that if they are made unhappy they may become dangerously wrathful, like venomous serpents.