Shloka 10
Adhyāya 57: Tapas–Dāna Phala
On the Fruits of Austerity and Giving
पर्यड्कान् रत्नसौवर्णान् परारघ्यास्तरणावृतान् | भक्ष्यं भोज्यमनन्तं च तत्र तत्रोपकल्पितम्
paryaṅkān ratnasauvarṇān parārghyāstaraṇāvṛtān | bhakṣyaṁ bhojyam anantaṁ ca tatra tatropakalpitam ||
பொன்னால் செய்யப்பட்டு ரத்தினங்கள் பதிக்கப்பட்ட கட்டில்களில் மிக விலையுயர்ந்த விரிப்புகள் விரிக்கப்பட்டிருந்தன; மேலும் பல இடங்களில் எண்ணற்ற வகை மென்று உண்ணும் உணவும் உண்டு உண்ணும் உணவும் ஒழுங்காக வைக்கப்பட்டிருந்தன.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ideal of royal hospitality and generosity: abundance and careful arrangement of comforts and food are presented as marks of prosperity used in service of guests and social duty (dharma), not merely private indulgence.
Bhishma is describing a scene of opulence and preparation—jewel-inlaid golden couches with costly coverings and plentiful varieties of food placed in many locations—depicting a grand, well-provisioned setting for receiving or honoring people.