Shloka 9
Brāhmaṇa-pūjā, Haviḥ-dāna, and the Vāsudeva–Pṛthivī Saṃvāda
Chapter 34
अभुकक्त्वा देवकार्याणि कुर्वते येडविकत्थना: । संतुष्ट श्च क्षमायुक्तास्तान् नमस्याम्यहं विभो
abhuktvā devakāryāṇi kurvate ye ’davikatthanāḥ | santuṣṭāś ca kṣamāyuktās tān namasyāmy ahaṃ vibho prabho ||
நாரதர் கூறினார்—ஆண்டவனே! உணவு உண்ணுமுன் தேவகாரியங்களை (தேவபூஜை) நிறைவேற்றுவோர், தம்மைப் புகழ்ந்து பேசாதோர், திருப்தியுடன் இருப்போர், பொறுமை-மன்னிப்புடன் இருப்போர்—அவர்களை நான் வணங்குகிறேன்.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse praises a dharmic character: one who places worship and duty before personal enjoyment (eating), avoids boasting, remains content, and practices forgiveness. These virtues together mark inner discipline and social harmony.
Nārada is speaking in a didactic context, offering a reverential salute to exemplary people and listing the qualities that make them worthy of honor—ritual responsibility, humility, contentment, and forbearance.