Shloka 3
Brāhmaṇa-pūjā, Haviḥ-dāna, and the Vāsudeva–Pṛthivī Saṃvāda
Chapter 34
नारदं प्राउ्जलिं दृष्टवा पूजयान द्विजर्षभान् । केशव: परिपप्रच्छ भगवन् कान् नमस्यसि
nāradaṃ prāñjaliṃ dṛṣṭvā pūjayān dvijarṣabhān | keśavaḥ paripapraccha bhagavan kān namasyasi ||
பீஷ்மர் கூறினார்— ஒருமுறை தேவரிஷி நாரதர் கைகூப்பி உயர்ந்த பிராமணர்களை வணங்கி பூஜித்துக் கொண்டிருந்தார். அதைக் கண்ட கேசவன் (ஸ்ரீகிருஷ்ணர்) கேட்டான்—“பகவனே! நீங்கள் யாருக்கு வணங்குகிறீர்கள்?”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds dharmic etiquette: sincere reverence toward the worthy (especially exemplary Brahmins) is a visible marker of ethical culture, and Krishna’s question frames a reflective inquiry into who truly deserves honor.
Narada is seen with folded hands honoring eminent Brahmins; Krishna notices this act of worship/respect and asks Narada whom he is saluting, setting up an explanation about the proper objects of veneration.