Shloka 113
Pūjya-namaskārya-prakaraṇa
On Those Worthy of Honor and Salutation
पर्याये तात कम्मिंश्रिद् ब्राह्मण्यमिह विन्दति । ब्राह्मण जो-जो जिस प्रकार करना चाहता है
śakra uvāca | paryāye tāta kasmiṃś cid brāhmaṇyam iha vindati | tāta jīvaḥ asya jagataḥ antar anekāsu yoniṣu bhraman bāhulyena janma labhate | evaṃ janma-janmāntareṣu kadācit sa brāhmaṇatvaṃ prāpnoti |
சக்ரன் கூறினான்—மகனே! காலத்தின் ஓட்டத்தில், இவ்வுலகில் உயிர் தன் கர்மத்தின் பயனாக ஏதோ ஒரு திருப்பத்தில் பிராமணத்துவத்தை அடைகிறது. பல யோனிகளில் அலைந்து திரியும் உடலுடையவன் மீண்டும் மீண்டும் பிறக்கிறான்; இவ்வாறு பல பிறவிகளுக்குப் பின் ஒருகாலத்தில் பிராமண நிலையைப் பெறுகிறான்.
शक्र उवाच
Educational Q&A
Brahminhood is presented as something attained in due course through the long wandering of the jīva across many births—implying a moral-spiritual maturation shaped by karma and discipline rather than a merely accidental or momentary condition.
Indra (Śakra) is instructing a listener addressed as “tāta,” explaining how beings transmigrate through many forms and, at some point in that sequence of births, may attain the status of a brāhmaṇa.