Shloka 10
Vītahavya’s Attainment of Brāhmaṇya (Vītahavya–Vipratva) | वीतहव्यस्य ब्राह्मण्यप्राप्तिः
ततः षष्टिगुणे काले राजन्यो नाम जायते । ततः षष्टिगुणे काले लभते ब्रह्मबन्धुताम्
tataḥ ṣaṣṭiguṇe kāle rājanyo nāma jāyate | tataḥ ṣaṣṭiguṇe kāle labhate brahmabandhutām ||
பீஷ்மர் கூறினார்— அதன் பின் அறுபடிக் காலம் கடந்தபோது அவன் ராஜன்யன், அதாவது க்ஷத்திரியப் பிறவியில் பிறக்கிறான்; மேலும் மீண்டும் அறுபடிக் காலம் கடந்தபோது ‘பிரஹ்மபந்து’ என்பவனின் இல்லத்தில் பிறவியடைகிறான்—வம்சத்தால் பிராமணன் ஆயினும், ஒழுக்கத்தால் வீழ்ந்தவன்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma emphasizes karmic consequence unfolding over vast stretches of time: moral and spiritual decline can lead to progressively lower or compromised social-spiritual conditions of birth, culminating in being a ‘brahma-bandhu’—Brahmin by lineage but deprived of true Brahminical conduct.
In Bhīṣma’s instruction on dharma, he describes a sequence of rebirths measured by ‘sixtyfold’ periods: first a birth as a Kṣatriya, and later a birth in the family of a fallen Brahmin, illustrating delayed but inevitable fruition of actions.