Shloka 59
मातङ्ग–शक्रसंवादः
Mataṅga–Śakra Dialogue on Tapas, Status, and Moral Qualities
हंसादिभि: सुबहुभिवविविधी: पक्षिभिवव॒ताम् | गड्ां गोकुलसम्बाधां दृष्टवा स्वर्गोडपि विस्मृत:
haṃsādibhiḥ subahubhir vividhaiḥ pakṣibhir vṛtām | gaṅgāṃ gokulasambādhāṃ dṛṣṭvā svargo ’pi vismṛtaḥ ||
அன்னம் முதலான எண்ணற்ற பலவகைப் பறவைகள் சூழ்ந்தும், பசுக் கூட்டங்களால் நிரம்பியும் இருக்கும் கங்கையைப் பார்த்த மனிதன் அத்தனை மயங்கிவிடுகிறான்; வானுலகத்தையே நினைவிலிருந்து மறந்துவிடுகிறான்।
सिद्ध उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that direct encounter with a sacred, dharmic reality (like the Gaṅgā and the life it sustains) can surpass the lure of promised rewards such as heaven; reverence, purity, and contentment arise naturally, making reward-seeking secondary.
A Siddha describes the Gaṅgā’s scene—surrounded by many kinds of birds and crowded with cows—and says that the sight is so spiritually and aesthetically compelling that a person forgets even heaven.