Shloka 9
धृतराष्ट्रं पुरस्कृत्य गान्धारीं च यशस्विनीम् । मातरं च पृथां धीमान् भ्रातृश्न पुरुषर्षभान्
vaiśampāyana uvāca | dhṛtarāṣṭraṃ puraskṛtya gāndhārīṃ ca yaśasvinīm | mātaraṃ ca pṛthāṃ dhīmān bhrātṝṃś ca puruṣarṣabhān, vibho | kurukulānandano buddhimān yudhiṣṭhiro rājā dhṛtarāṣṭraṃ yaśasvinīṃ gāndhārīṃ devīṃ mātaraṃ kuntīṃ tathā puruṣapravarān bhrātṝn agre kṛtvā paścāt bhagavān śrīkṛṣṇo buddhimān viduro yuyutsuḥ sātyakiś ca saha gacchanti sma |
அறிவுடைய குருகுல மகிழ்ச்சி அரசன் யுதிஷ்டிரன், திருதராஷ்டிரனை முன்னிறுத்தி, புகழ்மிக்க காந்தாரி தேவியையும், தாய் பிருதா (குந்தி) யையும், மனிதருள் காளைகளான சகோதரர்களையும் உடன் கொண்டு சென்றான்; அவர்களுக்குப் பின்னால் பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணன், விவேகி விதுரன், யுயுத்ஸு மற்றும் சாத்தியகி தொடர்ந்து வந்தனர்.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in triumph, a ruler should uphold dharma through humility and proper honor: Yudhiṣṭhira gives precedence to elders and the bereaved (Dhṛtarāṣṭra and Gāndhārī), modeling ethical kingship grounded in restraint, respect, and social harmony.
A formal movement/procession is described: Yudhiṣṭhira proceeds with Dhṛtarāṣṭra, Gāndhārī, and Kuntī placed in front along with the Pāṇḍava brothers, while Kṛṣṇa, Vidura, Yuyutsu, and Sātyaki follow behind—highlighting protocol and the emotional-political delicacy after the war.