Shloka 57
प्रतर्दनो दिवोदास: सुदास: कोसलेश्वर: । ऐलो नलश्न राजर्षिमिनुश्चैव प्रजापति:
pratardano divodāsaḥ sudāsaḥ kosaleśvaraḥ | ailo nalaś ca rājarṣir manuś caiva prajāpatiḥ ||
பீஷ்மர் கூறினார்—“மேலும் இவ்வரசரிஷிகளின் பெயர்களைக் கேளுங்கள்: பிரதர்தனன், திவோதாசன், கோசலநாட்டின் அரசன் சுதாசன், ஐலன் (புரூரவா), அரசரிஷி நலன், மற்றும் பிரஜாபதி மனு. இவர்கள் மற்றும் புராணங்களில் புகழப்பட்ட பிற பழம்பெரும் புண்ணிய அரசர்கள் நினைவுகூரத் தக்கவர்கள். ஒருவர் தினமும் எழுந்து நீராடி தூய்மையடைந்து காலை மற்றும் மாலை வேளைகளில் இப்பெயர்களை ஓதினால், அவர் தர்மத்தின் பலனில் பங்குபெறுவார்.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Remembering and reciting the names of exemplary dharmic rulers is presented as a meritorious practice: it cultivates reverence for righteous kingship and makes the reciter a participant in the fruits of dharma.
Bhīṣma continues a catalog of ancient royal sages, naming several renowned kings and Manu, and concludes with the injunction that daily, purified recitation of such names at dawn and dusk yields religious merit.