Shloka 55
आदिराज: पृथुर्वैन्यो मित्रभानु: प्रियड्कर: । त्रसद्स्युस्तथा राजा श्वेतो राजर्षिसत्तम:
ādirājaḥ pṛthur vainyo mitrabhānuḥ priyāṅkaraḥ | trasadsyus tathā rājā śveto rājarṣisattamaḥ ||
பீஷ்மர் கூறினார்—(இன்னும்) அரசரிஷிகளின் பெயர்களைக் கேளுங்கள்—வேனனின் மகனான ஆதியரசன் ப்ருது; அனைவருக்கும் பிரியனாகவும் நன்மை செய்பவனாகவும் இருந்த மித்ரபானு; அரசன் த்ரஸத்ஸ்யு; மேலும் அரசரிஷிகளில் முதன்மையான ஸ்வேதன்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse contributes to a dharmic practice of remembering exemplary rulers (rājarṣis). Their names function as moral models: recalling them is presented as a way to cultivate reverence for righteous governance, generosity, and self-restraint.
Bhīṣma is enumerating celebrated king-sages. This verse names Pṛthu (son of Vena) and a few others—Mitrabhānu, Trasadsyu, and Śveta—as part of a longer catalogue whose recitation is praised.