Shloka 54
कुरु: संवरणश्वैव मान्धाता सत्यविक्रम: । मुचुकुन्दश्न राजर्षिजह्लुर्जाह्नविसेवित:
bhīṣma uvāca | kuruḥ saṃvaraṇaś caiva māndhātā satyavikramaḥ | mucukundaś ca rājarṣiḥ jahnuḥ jāhnavī-sevitaḥ ||
பீஷ்மர் கூறினார்—(நினைவில் கொள்ளுங்கள்) குரு, மேலும் ஸம்வரணன்; உண்மையான வீரத்துடன் விளங்கிய மாந்தாதா; அரசரிஷி முசுகுந்தன்; மற்றும் ஜாஹ்னவி (கங்கை) சேவித்த ஜஹ்னு.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse promotes dharmic orientation through remembrance of exemplary rulers: recalling kings famed for truth, valor, and sage-like discipline is presented as a morally formative practice that inspires righteous conduct and reverence for dharma.
Bhishma continues enumerating celebrated royal figures within a larger passage that extols the merit of reciting or remembering the names of virtuous kings; this segment names Kuru, Saṃvaraṇa, Māndhātā, Mucukunda, and Jahnu associated with the river Jāhnavī (Gaṅgā).