Shloka 30
पुण्यं त्रिलोकविख्यातं सर्वपापहरं शिवम् | हिमवानू् पर्वतश्चैव दिव्यौषधिसमन्वित:
bhīṣma uvāca | puṇyaṃ trilokavikhyātaṃ sarvapāpaharaṃ śivam | himavān parvataś caiva divyauṣadhisamanvitaḥ ||
பீஷ்மர் கூறினார்—மூன்று உலகங்களிலும் புகழ்பெற்ற, புனிதமான, எல்லாப் பாவங்களையும் அகற்றும், கல்யாணத் தத்துவமான ‘சிவ’த்தை நினைவுகூர்வோம்; மேலும் தெய்வீக மூலிகைகள் நிறைந்த ஹிமவான் மலையையும். இவற்றின் நினைவும் வணக்கமும் தர்மத்தைச் சார்ந்த மங்களம்—தூய்மையையும் காவலையும் அளித்து பாப-தாபங்களை அழிக்கும்।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Remembering and invoking what is universally ‘auspicious’ (śiva) and morally purifying (sarva-pāpa-hara) is presented as a means of cleansing wrongdoing and securing protection; sacred realities—both divine (Śiva/auspiciousness) and terrestrial (the Himalaya)—are treated as supports for dharmic life.
Bhishma is in the midst of an enumerative, protective discourse (rakṣā/śānti-like invocation) in which holy powers and sacred places are praised and called upon; this verse highlights the sin-destroying auspicious principle and the sanctity of the Himalaya as part of that larger recitation.