Shloka 14
तुम्बुरुश्नित्रसेनश्व देवदूतश्न विश्रुतः । देवकन्या महाभागा दिव्याश्वाप्सरसां गणा:
tumburuś citrasenaś ca devadūtaś ca viśrutaḥ | devakanyā mahābhāgā divyāś cāpsarasāṃ gaṇāḥ ||
பீஷ்மர் கூறினார்—தும்புரு, சித்ரசேனன், புகழ்பெற்ற தேவதூதன்; பெரும் பாக்கியமுடைய தேவகன்னியர்; மேலும் தெய்வீக அப்சரஸ்களின் கூட்டம்—இவர்களும் (அந்தப் புனித நினைவில்) சேர்த்துச் சொல்லப்படுகின்றனர்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse participates in a protective invocation: remembering and honoring revered celestial beings is presented as spiritually efficacious, reinforcing dharmic humility and reliance on auspicious powers rather than ego or violence.
Bhīṣma is reciting a catalogue of divine and cosmic beings—here naming Gandharvas, a divine messenger, celestial maidens, and apsarases—as part of a broader enumeration meant to invoke protection and благоприятness (auspicious safeguarding).