Shloka 20
स मातरिश्वा विभुरश्ववाजी स रश्मिवान् सविता चादिदेव: । तेनासुरा विजिता: सर्व एव तद्विक्रान्तैर्विजितानीह त्रीणि
sa mātariśvā vibhuraśvavājī sa raśmivān savitā cādidevaḥ | tenāsurā vijitāḥ sarva eva tadvikrāntairvijitānīha trīṇi ||
பீஷ்மர் கூறினார்—அவரே மாதரிச்வன், எங்கும் பரவும் காற்று; அவரே வேகமிகு வலிமைமிக்க குதிரை; அவரே கதிரொளி கொண்ட சவிதா, ஆதிதேவன். அவராலேயே எல்லா அசுரரும் வெல்லப்பட்டனர்; அவருடைய வீரநடையால் இம்மூன்று உலகங்களும் அளக்கப்பட்டு ஆளுமைக்குள் கொண்டுவரப்பட்டன.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse identifies a single supreme divine power through multiple Vedic epithets—Wind (Mātariśvan), radiant Sun (Savitṛ), and the primeval deity—emphasizing that cosmic sovereignty and the defeat of disruptive forces (Asuras) arise from that all-pervading divine potency.
Bhishma praises the deity by listing exalted forms and functions (wind-like omnipresence, horse-like swiftness, sun-like radiance) and recalls mythic deeds: conquering the Asuras and measuring the three worlds with three strides, a motif associated with the establishment of cosmic order.