Shloka 19
तस्यान्तरिक्षं पृथिवी दिवं च सर्व वशे तिष्ठति शाश्वृतस्य । स कुम्भे रेत: ससृजे सुराणां यत्रोत्पन्नमृषिमाहुर्वसिष्ठम्
tasyāntarikṣaṃ pṛthivī divaṃ ca sarvaṃ vaśe tiṣṭhati śāśvatasya | sa kumbhe retaḥ sasṛje surāṇāṃ yatrotpannam ṛṣim āhur vasiṣṭham ||
பீஷ்மர் கூறினார்—வான்வெளி, பூமி, சொர்க்கம்—அனைத்தும் அந்த நித்தியனான ஸ்ரீகிருஷ்ணனின் ஆட்சிக்குள் நிலைக்கின்றன. அவர் தேவர்களான மித்ரன்-வருணனின் விதையை ஒரு கும்பத்தில் வைத்தார்; அதிலிருந்து மகரிஷி வசிஷ்டர் பிறந்தார் என்று சொல்லப்படுகிறது.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse asserts the supremacy of the Eternal Lord: all realms—earth, atmosphere, and heaven—operate under his governance. It reinforces a dharmic worldview in which cosmic order and even extraordinary births of sages occur through divine will.
Bhīṣma praises the Eternal Being (understood here as Śrī Kṛṣṇa) and cites a traditional account: the generative essence of the gods (specifically Mitra and Varuṇa) was deposited in a jar, and from that jar the sage Vasiṣṭha is said to have been born.