Shloka 10
भोजनादेव लोकांस्त्रींस्त्रायन्ते महतो भयात् | दीप: सर्वस्य लोकस्य चक्षुश्क्षुष्मतामपि
bhojanād eva lokāṁs trīn trāyante mahato bhayāt | dīpaḥ sarvasya lokasya cakṣuḥ cakṣuṣmatām api ||
பீஷ்மர் கூறினார்—உணவளிப்பதென்ற ஒரே செயல்வழியே பிராமணர்கள் மாபெரும் அச்சத்திலிருந்து மூன்று உலகங்களையும் காக்கின்றனர். அவர்கள் உலகமெங்கும் ஒளியூட்டும் விளக்குபோல்; கண்கள் உள்ளவர்களுக்கே கண்களாக இருப்பவர்கள்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse elevates anna-dāna (the gift of food) as a world-sustaining dharma: supporting Brahmins through feeding is portrayed as protecting society from great fear, because Brahmins embody and transmit sacred knowledge and moral discernment—like a lamp and like eyesight.
In the Anushasana Parva’s instruction on gifts and duties, Bhishma teaches Yudhishthira the ethical power of charity. Here he praises feeding (especially of Brahmins) as a supreme act whose benefit extends beyond the giver and recipient to the stability and well-being of the three worlds.