Shloka 61
दीक्षाकालेषु सर्वेषु यः पठेन्नियतो द्विज: । न्यायवानात्मनिरत: क्षान्तो दान्तोडनसूयक:
dīkṣākāleṣu sarveṣu yaḥ paṭhennīyato dvijaḥ | nyāyavān ātmanirataḥ kṣānto dānto 'nasūyakaḥ ||
எல்லா தீட்சை நேரங்களிலும் ஒழுங்குடன் இந்நாமங்களைப் பாராயணம் செய்யும் த்விஜன் நீதியுள்ளவனாக, உள்ளுறுதியில் நிலைத்தவனாக, பொறுமையுடையவனாக, இంద్రியங்களை அடக்கியவனாக, குற்றம் தேடும் மனமின்றி இருப்பவனாக ஆகிறான்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Disciplined recitation at sacred vow-occasions is presented as a means to cultivate dharmic character—justice, inner steadiness, patience, self-control, and freedom from envy or fault-finding.
In Bhīṣma’s instruction on dharma (Anuśāsana Parva), he describes the moral and psychological qualities that arise for a regulated dvija who recites the prescribed names during times of dīkṣā and ritual observance.