Shloka 60
एतान् कीर्तयतां नित्य॑ दुःस्वप्नो नश्यते नृणाम् मुच्यते सर्वपापेभ्य: स्वस्तिमांश्व गृहान् ब्रजेत्
etān kīrtayatāṁ nityaṁ duḥsvapno naśyate nṛṇām | mucyate sarvapāpebhyaḥ svastimānś ca gṛhān vrajet ||
இத்தேவர்களின் நாமங்களை தினமும் கீர்த்திப்போர்க்கு தீய கனவுகள் அழியும். அவர்கள் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, நலமுடன் இல்லம் திரும்புவர்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Regular devotional recitation (kīrtana) of the named deities is presented as a dharmic practice that removes inauspiciousness (nightmares), purifies moral fault (pāpa), and grants safe, auspicious return—linking inner purity with outer well-being.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma instructs on dharma and religious observances. Here he states the fruit (phalaśruti) of daily praising/reciting the previously mentioned deities: nightmares cease, sins are removed, and the practitioner returns home safely.