Shloka 98
उद्धव: सुन्दर: सुन्दो रत्ननाभ: सुलोचन: । अर्को वाजसन: शृज्जी जयन्त: सर्वविज्जयी
uddhavaḥ sundaraḥ sundaḥ ratnanābhaḥ sulocanaḥ | arko vājasanaḥ śṛjñī jayantaḥ sarvavijjayī ||
பீஷ்மர் கூறினார்—அவர் உத்தவ, சுந்தர, சுந்த, ரத்நநாப, சுலோசன; மேலும் அர்க, வாஜசன, ஸ்ருஜ்ஞீ, ஜயந்த, சர்வவிஜ்ஜயீ எனவும் அழைக்கப்படுகிறார். இவ்வெபிதேதங்கள் அவரது சுயஇச்சை அவதாரம், அழகு-கருணை, ஒளிமிகு வடிவு, வேண்டுவோர்க்கு அருள்தானம், பிரளயகாலப் பாதுகாப்பு, மற்றும் அஜேயமான அனைத்தறிந்த ஆதிக்கத்தைப் புகழ்ந்து—பக்தியுடனான ஸ்மரணத்தை தர்மமாக ஊக்குவிக்கின்றன.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Remembering and reciting the Lord’s auspicious names is presented as a dharmic act: the names encapsulate virtues—beauty, compassion, generosity, protective power, and invincibility—guiding the listener toward devotion and ethical orientation.
In Bhīṣma’s discourse (Anuśāsana Parva), he continues a litany of divine epithets, listing several names that glorify the Lord and hint at mythic functions (such as the horned fish form at pralaya), as part of a larger instruction on dharma and worship.