Shloka 33
महेष्वासो महीभर्ता श्रीनिवास: सतां गति: । अनिरुद्ध: सुरानन्दो गोविन्दो गोविदां पति:
maheṣvāso mahībhartā śrīnivāsaḥ satāṃ gatiḥ | aniruddhaḥ surānando govindo govidāṃ patiḥ ||
பீஷ்மர் கூறினார்—அவர் மஹேஷ்வாஸன்—மாபெரும் வில்லாளர்; அவர் மஹீபர்த்தா—பூமியைத் தாங்குபவர். அவர் ஸ்ரீநிவாஸன்—திருமகள் தம் மார்பில் வாசம் செய்பவர்; அவர் ஸதாம் கதி—நல்லோரின் பரம அடைக்கலம். அவர் அநிருத்தன்—யாராலும் தடுக்க இயலாதவர்; அவர் ஸுராநந்தன்—தேவர்களுக்கு ஆனந்தம் அளிப்பவர். அவர் கோவிந்தன்—வேதவாணியால் அடையப்படுபவர்; மேலும் அவர் கோவிதாம் பதி—வேதத்தை அறிந்தோரின் தலைவன்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that the divine (Govinda) is simultaneously the cosmic sustainer and the ultimate refuge of the righteous; ethical life (dharma) finds its highest support in devotion to and reliance upon that supreme protector.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma is instructing Yudhiṣṭhira and, in this section, recites a sequence of divine names/epithets praising Govinda/Viṣṇu, highlighting qualities that inspire trust, reverence, and dharmic orientation.