Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 15
भीष्मस्योत्तरायणप्रतीक्षा तथा युधिष्ठिरागमनम् | Bhīṣma’s uttarāyaṇa moment and Yudhiṣṭhira’s arrival
शार््डचक्रायुध: खड्गी सर्वनागरिपुध्वज: । उत्तमेन स शीलेन दमेन च शमेन च
śārṅgacakrāyudhaḥ khaḍgī sarvanāgaripudhvajāḥ | uttamena sa śīlena damena ca śamena ca ||
ஈசுவரன் கூறினார்—அவருடைய ஆயுதங்கள் சார்ங்க வில், சுதர்சனச் சக்கரம்; மேலும் நந்தக வாளையும் ஏந்தியவர். அவருடைய கொடியில் எல்லா நாகங்களுக்கும் பகைவனான கருடனின் சின்னம் ஒளிர்கிறது. உயர்ந்த சீலம், தமம், சமம் ஆகியவற்றால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அவர், தெய்வீகமும் அதிசயமும் ஆன ஆயுதங்களை எப்போதும் உடையவர்.
ईश्वर उवाच
Educational Q&A
True divine power is inseparable from virtue: the passage pairs martial insignia (bow, discus, sword, banner) with ethical excellences—śīla (good conduct), dama (sense-restraint), and śama (mental tranquility)—implying that rightful authority is grounded in inner discipline.
Īśvara describes a supreme divine figure through recognizable emblems (Śārṅga, Sudarśana, Garuḍa-banner) and through moral qualities, presenting both iconographic identifiers and the ethical profile that legitimizes his sovereignty.