Shloka 8
Śiva-darśana through Tapas and Stuti (उपमन्यु–कृष्ण संवादः)
प्रीतिं चाग्रयां बान्धवानां सकाशाद् ददामि ते<हं वपुष: काम्यतां च | भोक्ष्यन्ते वै सप्ततिं वै शतानि गृहे तुभ्यमतिथीनां च नित्यम्
prītiṁ cāgryāṁ bāndhavānāṁ sakāśād dadāmi te'haṁ vapuṣaḥ kāmyatāṁ ca | bhokṣyante vai saptatiṁ vai śatāni gṛhe tubhyam atithīnāṁ ca nityam |
“உன் உறவினரிடமிருந்து உனக்கு உன்னதமான அன்பை நான் அளிக்கிறேன்; மேலும் உன் உடல் எப்போதும் அழகும் கவர்ச்சியும் உடையதாக இருக்க வரம் தருகிறேன். உன் இல்லத்தில் நாள்தோறும் விருந்தினர்கள் பெருந்தொகையாக—நூற்றுக்கணக்கில்—உணவு பெறுவர்.”
श्रीकृष्ण उवाच
Educational Q&A
The verse elevates dharmic prosperity: harmony and affection among relatives, personal well-being, and the continual duty of hospitality—feeding guests regularly—as a hallmark of a righteous household.
A boon is being conferred: the recipient is promised foremost familial affection, enduring bodily charm, and a household where guests are fed daily in very large numbers, highlighting abundance expressed through generosity.