Shloka 37
धर्मनिन्दा–धर्मोपासनाफलम् तथा साध्वाचारलक्षणम्
Fruits of Disparaging vs. Observing Dharma; Marks of Good Conduct
आर्तहस्तप्रदो नित्यं प्रजा धर्मेण पालयन् । सत्य: सत्यानि कुरुते नित्यं यः सुखदर्शन:
ārtahastaprado nityaṁ prajā dharmeṇa pālayan | satyaḥ satyāni kurute nityaṁ yaḥ sukhadarśanaḥ ||
அவன் எப்போதும் துன்புறுவோர்க்கு உதவிக்கரம் நீட்டுகிறான்; தர்மத்தின் வழியில் குடிகளைப் பேணி காக்கிறான்; சத்தியநிஷ்டனாய் இடையறாது சத்தியமே பேசிச் சத்தியமே செய்கிறான்; அவன் தோற்றமட்டுமே அனைவருக்கும் ஆறுதலாகிறது. இத்தகைய நடத்தையே आदர்ஷ க்ஷத்திரியன்—தகுதியான ஆட்சியாளர்—என்பதற்கான அடையாளம்.
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse defines righteous kingship: a ruler should actively aid the distressed, protect the people through dharma, remain unwaveringly truthful in conduct and speech, and be so well-disposed that his very presence brings reassurance and happiness.
Śrī Maheśvara is describing the ethical marks of an exemplary kṣatriya/king, emphasizing public welfare, dharmic governance, and satya as the foundation of legitimate rule.