Shloka 6
Pratyakṣa–Āgama–Ācāra: Doubt, Proof, and the Practice of Dharma (प्रत्यक्ष–आगम–आचारविचारः)
(भूत्वा पूर्व गृहस्थस्तु पुत्रानृण्यमवाप्य च । कलत्रकार्य संतृप्प कारणात् संत्यजेद् गृहम् ।।
bhūtvā pūrvaṁ gṛhasthas tu putrān ṛṇyam avāpya ca | kalatrakārya-saṁtṛptaḥ kāraṇāt saṁtyajed gṛham ||
avasthāpya mano dhṛtyā vyavasāya-purassaraḥ | nirdhano vā sadāro vā vanavāsāya sa vrajet ||
ஸ்ரீ மகேஸ்வரர் கூறினார்—மனிதன் முதலில் இல்லறத்திலிருந்து, புதல்வரைப் பெற்று பித்ரு-கடனைத் தீர்த்து, மனைவி மற்றும் இல்லற வாழ்வால் எழும் கடமைகளை நிறைவேற்றிய பின், தர்மசித்திக்காக இல்லத்தைத் துறக்க வேண்டும். திடமுடன் மனத்தை நிலைநிறுத்தி, உறுதியான தீர்மானத்துடன் வனவாசத்திற்கு புறப்பட வேண்டும்—உடைமையற்ற தனியாகவோ, மனைவியுடன் கூடவோ—ஏனெனில் வானப்ரஸ்தம் என்பது உலகக் கடமைகளிலிருந்து ஆன்மிகச் சாதனைக்குச் செல்லும் ஒழுங்குமுறை மாற்றமாகும்.
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
One should follow a staged ethical life: fulfill householder obligations—especially duties to ancestors through progeny and responsibilities connected with marriage—then, with firm resolve, transition to forest-dwelling for the focused pursuit of dharma and spiritual discipline.
Śrī Maheśvara instructs on the proper progression of the āśrama system, describing when and how a person should leave household life and depart for the forest, either alone and unencumbered or together with his wife, guided by steadiness of mind and determination.