Shloka 10
Pratyakṣa–Āgama–Ācāra: Doubt, Proof, and the Practice of Dharma (प्रत्यक्ष–आगम–आचारविचारः)
वीरासनरतैर्नित्यं स्थण्डिले शयनं तथा । शीततोयाग्नियोगश्न चर्तव्यो धर्मबुद्धिभि:
vīrāsanaratair nityaṃ sthaṇḍile śayanaṃ tathā | śītato-yāgni-yogaś ca kartavyo dharmabuddhibhiḥ ||
மகாதேவர் கூறினார்—அவன் எப்போதும் வீராசனத்தில் ஈடுபட்டு, வெறும் தரையில் உறங்க வேண்டும். தர்மத்தில் அறிவு நிலைத்த வானப்ரஸ்தர்கள் ‘குளிர்நீர்-அக்னி’ ஒழுக்கத்தையும் மேற்கொள்ள வேண்டும்—அதாவது குளிர்கால இரவுகளில் குளிர்ந்த நீரில் அமர்வதோ நின்றிருப்பதோ, மழைக்காலத்தில் வெளியில் படுப்பதோ, கோடையில் பஞ்சாக்னி தவத்தைத் தாங்குவதோ ஆகும்.
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches disciplined simplicity and seasonal austerity as a dharmic regimen: steady posture (vīrāsana), sleeping on bare ground, and practicing heat-and-cold endurance according to the seasons, cultivating self-mastery and detachment.
Śrī Mahēśvara is instructing about ascetic/forest-dweller conduct, prescribing concrete bodily disciplines and seasonal observances as part of righteous living and spiritual training.