Shloka 22
ब्राह्मणपूजायां व्युष्टिः — Vyuṣṭi (Merit-Outcome) of Honoring Brāhmaṇas: Kṛṣṇa and Durvāsā
(सिद्धचारणसंघैश्न प्रसन्नेरसपशोभित: । मत्तवारणसंयुक्तो नानापक्षिगणैर्युत: ।।
siddhacāraṇasaṅghaiś ca prasannair asapaśobhitaḥ | mattavāraṇasaṃyukto nānāpakṣigaṇair yutaḥ || tam adbhutam acintyaṃ ca dṛṣṭvā munigaṇas tadā | vismito hṛṣṭaromā ca babhūvāśrāvilekṣaṇaḥ ||
மகிழ்ந்த சித்தர்களும் சாரணர்களும் அந்த மலையின் அழகை மேலும் உயர்த்தினர். அந்த இடம் மீண்டும் மதம் கொண்ட யானைகளாலும் பலவகைப் பறவைக் கூட்டங்களாலும் நிரம்பியது. இவ்வியப்பும் சிந்தனைக்கெட்டதுமான நிகழ்வைக் கண்டு முனிவர்கள் குழாம் திகைப்புற்றது; அவர்களின் உடலில் ரோமாஞ்சம் எழ, கண்கள் ஆனந்தக் கண்ணீரால் நனைந்தன.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how contact with the divine or the extraordinary can transform a place and the hearts of the wise: true spiritual wonder (adbhuta) evokes reverence, joy, and devotional emotion rather than skepticism or pride.
Celestial beings (Siddhas and Cāraṇas) rejoice and beautify a mountain region; the locale becomes lively again with elephants and many birds. The sages witness this inconceivable marvel and respond with amazement, goosebumps, and tears of joy.