Shloka 10
ब्राह्मणपूजायां व्युष्टिः — Vyuṣṭi (Merit-Outcome) of Honoring Brāhmaṇas: Kṛṣṇa and Durvāsā
व्रतं चचार धर्मात्मा कृष्णो द्वादशवार्षिकम् | दीक्षितं चागतौ द्रष्टमुभौ नारदपर्वतौ
vrataṃ cacāra dharmātmā kṛṣṇo dvādaśavārṣikam | dīkṣitaṃ cāgatau draṣṭum ubhau nāradaparvatau ||
தர்மாத்மாவான ஸ்ரீகிருஷ்ணன் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் நீடிக்கும் விரதத்தை ஏற்று தீட்சையுடன் கடுந்தவம் செய்தார். அந்தத் தீட்சையில் இருந்த அவரைத் தரிசிக்க நாரதரும் பர்வதரும் ஆகிய இரு முனிவர்கள் அங்கே வந்தனர்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Dharmic greatness is shown not only in power but in disciplined restraint: a long vow (vrata) undertaken with proper initiation (dīkṣā) exemplifies self-mastery, and such integrity naturally invites the guidance and recognition of sages.
Bhishma narrates that Krishna is engaged in a twelve-year religious observance under initiation, and the sages Nārada and Parvata arrive to see him, setting the stage for instruction or counsel connected with his austerity and purpose.