Shloka 33
मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
सदा द्वादशमासान् वै जुह्मानो जातवेदसम् | सरस्वती गोपयानो ब्रह्मचर्य समाचरन्
bhīṣma uvāca | sadā dvādaśa-māsān vai juhmāno jātavedasam | sarasvatīṁ gopayāno brahmacaryaṁ samācaran |
பீஷ்மர் கூறினார்—முழு பன்னிரண்டு மாதங்களும் இடையறாது ஜாதவேதஸ் அக்னியில் ஆஹுதி செலுத்தி, சரஸ்வதியாகிய வாக்கை காத்து அடக்கி, பிரம்மச்சரியத்தை அனுஷ்டித்து; மலர்மாலை, சந்தனம், தேன், மாம்சம் ஆகியவற்றை நிரந்தரமாகத் துறப்பவன்—மருதர்களின் உலகங்களையும் இந்திரலோகத்தையும் அடைவான்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Sustained ritual discipline (daily fire-offerings), control of speech, and strict brahmacarya—supported by renunciation of sensual/ritual luxuries—are presented as powerful dharmic practices that generate merit leading to exalted heavenly attainments (Marut-world and Indra’s world).
In Bhishma’s instruction on dharma, he describes a specific year-long regimen of sacrifice and self-control and states its फल (result): the practitioner gains access to the celestial realms associated with the Maruts and Indra.