Shloka 32
मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
दिवसे सप्तमे यस्तु प्राश्नीयादेकभोजनम्
divase saptame yas tu prāśnīyād ekabhojanam | yo dvādaśa māsān prati saptame dine ekakālaṁ bhuṅkte, pratidinam agnau āhutiṁ dadāti, vāṇīṁ saṁyamya brahmacaryaṁ carati, puṣpamālā-candana-madhu-māṁsāni ca sadā tyajati, sa marudgaṇaiḥ saha indraloke gacchati ||
பீஷ்மர் கூறினார்—பன்னிரண்டு மாதங்கள் தொடர்ந்து ஒவ்வொரு ஏழாம் நாளும் ஒரே வேளை உணவு உண்டு, தினமும் புனித அக்னியில் ஆஹுதி செலுத்தி, வாக்கை அடக்கி, பிரம்மச்சரியத்தைப் பேணி; மலர்மாலை, சந்தனம், தேன், மாம்சம் ஆகியவற்றை நிரந்தரமாகத் துறப்பவன்—மருத்கணங்களுடன் இந்திரலோகத்தை அடைவான்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Sustained austerity joined with purity—regulated eating, daily fire-offerings, restraint of speech, and brahmacarya—along with renunciation of sensual enjoyments, is presented as a dharmic discipline that yields high spiritual merit and leads to Indra’s heaven among the Maruts.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma through vows and observances. Here he describes a specific year-long vrata: eating once on every seventh day, performing daily āhutis, practicing verbal restraint and brahmacarya, and giving up certain pleasures; he then states the फल (result)—attainment of Indraloka with the Maruts.