Shloka 9
दशैकरात्रान् दशपज्चरात्रा- नेकादशैकादशकान क्रतूंश्न । ज्योतिष्टोमानां च शतं यदिष्ट॑ फलेन तेनापि च नागतो5हम्
Bhagīratha uvāca — daśaikarātrān daśapañcarātrān ekādaśaikādaśakān kratūṃś ca | jyotiṣṭomānāṃ ca śataṃ yad iṣṭaṃ phalena tenāpi ca nāgato 'ham ||
பகீரதன் கூறினான்—“ஒரே இரவில் நிறைவேறும் பத்து யாகங்கள், ஐந்து இரவுகளில் நிறைவேறும் பத்து யாகங்கள், பதினொன்று இரவுகளில் முடியும் பதினொன்று கிரதுக்கள், மேலும் ஜ்யோதிஷ்டோமம் எனப்படும் நூறு யாகங்களையும் நான் செய்தேன்; ஆயினும் அவற்றின் பலத்தாலும் நான் இங்கு வரவில்லை.”
भगीरथ उवाच
Educational Q&A
Ritual achievements and accumulated merit (yajña-phala) are not, by themselves, sufficient to guarantee the highest spiritual or posthumous attainment; the verse underscores humility and points toward a higher criterion beyond mere ritual quantity.
Bhagīratha speaks about his extensive performance of Vedic sacrifices—various multi-night rites and a hundred Jyotiṣṭomas—yet confesses that even the fruits of these rituals did not bring him to the present state, implying that another cause or higher principle governs the outcome.