Shloka 20
Tapas-śreṣṭhatā: Anāśana as the Highest Austerity
Bhagīratha–Brahmā Saṃvāda
अलंकृतानां देवेश दिव्यै: कनकभूषणै: । रथानां काञज्चनाड़ानां सहस्राण्यददं दश
alaṅkṛtānāṃ deveśa divyaiḥ kanakabhūṣaṇaiḥ | rathānāṃ kāñcanāḍyānāṃ sahasrāṇy adadaṃ daśa ||
பகீரதன் கூறினான்—ஓ தேவேசரே! தெய்வீகப் பொன் ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, பொன்னால் அமைந்த அங்கங்களுடன் விளங்கிய பத்தாயிரம் தேர்களை நான் தானமாக அளித்தேன்—செழுமையும் ஒளியும் நிறைந்தவை।
भगीरथ उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dāna-dharma: offering valuable gifts with devotion and purity of intent. Wealth is framed as an instrument for righteousness and merit rather than mere personal enjoyment.
Bhagīratha addresses a divine lord (deveśa) and recounts his act of giving: ten thousand chariots richly adorned with divine gold ornaments, emphasizing the magnitude and splendor of his charitable offering.