Shloka 3
ब्रह्मस्वहरण-निषेधः — Prohibition of Appropriating Brahmin Property
Brahmasva
राजन्य उवाच वृद्धरूपोडसि चाण्डाल बालवच्च विचेष्टसे । श्वखराणां रज:सेवी कस्मादुद्धिजसे गवाम्
rājanya uvāca | vṛddharūpo 'si caṇḍāla bālavac ca viceṣṭase | śvakhārāṇāṃ rajaḥ-sevī kasmād uddvijase gavām ||
க்ஷத்திரியன் கூறினான்— ஓ சண்டாளா! முதுமை வடிவம் கொண்டிருந்தும் குழந்தைபோல் நடக்கிறாய். நாய்களும் கழுதைகளும் எழுப்பும் தூசிக்கு பழகிய நீ, மாடுகள் எழுப்பும் தூசால் ஏன் இவ்வளவு கலங்குகிறாய்?
राजन्य उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how social prejudice and notions of purity/pollution can be weaponized through speech. Ethically, it invites reflection on whether one’s agitation is grounded in genuine dharma or in status-based contempt and hypocrisy.
A Kshatriya addresses a Caṇḍāla with scorn, pointing out that although the man appears old he behaves childishly, and mocking him for being disturbed by cow-dust despite being accustomed to the dust associated with dogs and donkeys.