Shloka 166
ब्रह्मस्वहरण-निषेधः — Prohibition of Appropriating Brahmin Property
Brahmasva
अभिमानेन भूतानामिमां गतिमुपागतम् | आप मेरे इस पापी कुत्तेको देखिये
abhimānena bhūtānām imāṁ gatim upāgatam | paśyata me imaṁ pāpīṁ śvānam, kāntihīnaṁ śvetam durbalaṁ ca | eṣa pūrvaṁ manuṣya āsīt | sarvabhūteṣu abhimānaṁ kṛtvā asyāṁ durgatau prāptaḥ ||
சாண்டாளன் கூறினான்—“உயிர்களெல்லாவற்றின்மேலும் அகந்தை கொண்டதாலேயே இவன் இந்நிலையை அடைந்தான். என் இந்தப் பாவி நாயைப் பாருங்கள்—ஒளியற்றது, வெளிறியது, பலவீனமடைந்தது. ஒருகாலத்தில் இவன் மனிதன்; ஆனால் எல்லா உயிர்களிடமும் அகந்தை கொண்டதால் இத்தகைய துர்கதியை அடைந்தான்.”
चाण्डाल उवाच
Educational Q&A
Arrogance toward other beings is ethically corrosive and karmically dangerous; pride (abhimāna) leads to degradation, while humility and regard for all creatures support dharma.
A Caṇḍāla points out a weak, pale dog and explains that it was formerly a human who, due to pride toward all beings, has fallen into a miserable condition—serving as a moral example within the discourse.