Shloka 101
ब्रह्मस्वहरण-निषेधः — Prohibition of Appropriating Brahmin Property
Brahmasva
इति श्रीमहा भारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि राजन्यचाण्डालसंवादो नामैकोत्तरशततमो< ध्याय:
iti śrīmahābhārate anuśāsanaparvaṇi dānadharmaparvaṇi rājanya-cāṇḍāla-saṃvādo nāma ekottaraśatatamo 'dhyāyaḥ |
இவ்வாறு ஸ்ரீமகாபாரதத்தின் அனுஷாசனப் பர்வத்தில், தானதர்மப் பர்வத்தின் உட்பகுதியாக, ‘க்ஷத்திரியன் (ராஜன்யன்) மற்றும் சாண்டாளன் உரையாடல்’ எனப் பெயர்பெற்ற நூற்று ஒன்றாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
This verse is a colophon rather than a doctrinal statement: it signals that the instructional dialogue on dāna-dharma (the ethics of giving) between a Kṣatriya and a Cāṇḍāla has concluded, framing the preceding discussion as authoritative guidance within Bhīṣma’s teachings.
Bhīṣma’s discourse reaches the end of a chapter. The text formally closes Adhyāya 101 of the dāna-dharma section, identifying the completed unit as the “Rājanya–Cāṇḍāla dialogue.”