Shloka 103
आदि पर्व, अध्याय 67 — गान्धर्वविवाह-समयः
Duḥṣanta–Śakuntalā: Gandharva Marriage and Succession Condition
कवची निषज्जी दण्डी दण्डधारो धरनुग्रहः । उग्रो भीमरथो वीरो वीरबाहुरलोलुप:
kavacī niṣajjī daṇḍī daṇḍadhāro dharanugrahaḥ | ugro bhīmaratho vīro vīrabāhur alolupaḥ ||
அவன் கவசம் தரித்தவன், எப்போதும் ஆயத்தமானவன்; தண்டம் ஏந்தி அதைச் செலுத்துவதில் தேர்ந்தவன்; பூமிக்குப் பேருதவி செய்பவன். வலிமைமிக்கவன், பயங்கரத் தேருடையவன், வீரன்—வீரப் புயங்களையுடையவன், பேராசையற்றவன்.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse praises a ruler/warrior whose power is legitimate because it is disciplined and protective: he is ready and armed, capable of enforcing order (daṇḍa), supports the realm (dharaṇī), and yet remains alolupa—free from greed. Ethical strength is shown as restraint joined to responsibility.
Vaiśampāyana is describing a formidable figure through a string of epithets—armoured, prepared, staff-bearing, fierce, chariot-mighty, heroic, strong-armed, and non-greedy—typical of Mahābhārata character-introductions that establish martial capacity alongside moral qualities.