Shloka 76
Duḥṣantasya Vana-praveśaḥ
King Duḥṣanta’s Entry into the Forest Hunt
त्वत्संयोगाच्च दुष्येत कन््याभावो ममानघ । कन्यात्वे दूषिते वापि कथं शक्ष्ये द्विजोत्तम
tvat-saṃyogāc ca duṣyeta kanyābhāvo mamānagha | kanyātve dūṣite vāpi kathaṃ śakṣye dvijottama niṣpāpa maharṣe ||
பாவமற்ற மகரிஷியே! உம்முடன் சேர்வதால் என் கன்னித்தன்மை களங்கப்படும். இருபிறப்பினருள் சிறந்தவரே! கன்னித்தன்மை கெடின் நான் எவ்வாறு இல்லம் திரும்புவேன்? கன்னித்தன்மைக்கு மாசு ஏற்பட்டால் நான் வாழ விரும்பேன். பகவனே! இதை நன்கு சிந்தித்து நீதியானதைச் செய்யுங்கள்.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds the ethical weight of social reputation and sexual propriety in the epic’s world: a woman’s perceived chastity is treated as decisive for her social standing and even her will to live, prompting an appeal to the sage’s discernment (dharma-buddhi) to find a righteous course.
A maiden, speaking to a brahmin seer, fears that any union with him will ‘taint’ her maidenhood and make returning home impossible; she expresses despair and urges him to deliberate and decide what is proper, while Vaiśampāyana frames the exchange as narrator.