Shloka 26
Duḥṣantasya Vana-praveśaḥ
King Duḥṣanta’s Entry into the Forest Hunt
वसु: प्रीत्या मघवता महाराजो5भिसत्कृत: । उत्सवं कारयिष्यन्ति सदा शक्रस्य ये नरा:
Vasuḥ prītyā maghavatā mahārājo ’bhisatkṛtaḥ | utsavaṁ kārayiṣyanti sadā śakrasya ye narāḥ ||
வைசம்பாயனர் கூறினார்—மகவா இந்திரன் மகாராஜா வசுவை அன்புடன் முறையாகச் சிறப்பித்தான். எவர்கள் எப்போதும் சக்ரன் (இந்திரன்) திருவிழாவை நடத்துகிறார்களோ, அவர்கள் இந்திரோৎসவத்தின் வழியே இந்திரனின் வரத்தைப் பெற்று, நிலம் மற்றும் ரத்தினம் முதலிய தானப் புண்ணியமுடையோர் அடையும் அதே உயர்ந்த கதியை அடைவார்கள்.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Public devotion expressed through organizing Indra’s festival, together with a culture of giving, is presented as dharmic conduct that generates puṇya and leads to an auspicious posthumous destiny; reverence and generosity reinforce social and cosmic order.
Vaiśampāyana narrates that Indra (Maghavat/Śakra) affectionately honors King Vasu, and he states the promised fruit for those who regularly arrange Śakra’s festival: they receive Indra’s favor and attain an excellent goal comparable to that earned by major acts of charity.