Shloka 11
Duḥṣantasya Vana-praveśaḥ
King Duḥṣanta’s Entry into the Forest Hunt
न च पित्रा विभज्यन्ते पुत्रा गुरुहिते रता: । युज्जते धुरि नो गाश्न कृशान् संधुक्षयन्ति च
na ca pitrā vibhajyante putrā guruhite ratāḥ | yujjate dhuri no gāśna kṛśān sandhukṣayanti ca
வைசம்பாயனர் கூறினார்—குருவின் நலனில் ஈடுபட்ட மகன்களைத் தந்தையும் பிரித்து வேறுபடுத்துவதில்லை. அத்தகையோர் உழைப்பிற்காக நுகத்தடியில் இணைக்கத் தகுதியுடையவர்கள்; துன்பத்தால் சுருங்கார், தீயையும் மூட்டுவர்—தேவைப்படும் பணியெல்லாம் செய்யத் தயாராக இருப்பர்.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse praises disciplined sons who prioritize the guru’s welfare and are willing to undertake any labor without hesitation; such conduct is presented as ethically commendable and not something a father should discourage or treat as a fault.
Vaiśampāyana describes the character of well-trained sons: they remain devoted to their teacher’s interests and readily perform demanding tasks—being yoked for work and tending the fire—illustrating the ideal of obedient, service-oriented students/sons.