Shloka 6
Vyāsa’s Arrival at Janamejaya’s Sarpasatra; Commissioning of Vaiśaṃpāyana’s Recital (व्यासागमनम्)
उच्चै:श्रवा: सो5श्वराजो यन्मिथ्या न कृतो मम । विनतार्थाय पणिते दासी भावाय पुत्रका:
Āstīka uvāca | uccaiḥśravāḥ so 'śvarājo yan mithyā na kṛto mama | vinatārthāya paṇite dāsī-bhāvāya putrakāḥ ||
அசுவராஜன் உச்சைஃஸ்ரவா பற்றியே விநதையுடன் பந்தயம் நடந்தது; தோற்றவன் வென்றவளின் அடிமையாக வேண்டும் என்பதே நிபந்தனை. என் மக்களே! என் கட்டளையிருந்தும் நீங்கள் வஞ்சகமாக அந்தக் குதிரையின் வாலின் நிறத்தை மாற்றி விநதையின் சொல்லை பொய்யாக்கவில்லை; ஆகவே ஜனமேஜயனின் யாகத்தில் அக்கினி உங்களைச் சுட்டு சாம்பலாக்கும்—நீங்கள் அனைவரும் இறந்து பிரேதலோகத்திற்குச் செல்வீர்கள்.
आस्तीक उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the moral tension between truth and deceit: refusing to commit fraud may be ethically sound, yet within the narrative it triggers a curse and sets in motion karmic consequences culminating in Janamejaya’s snake-sacrifice. It underscores how rash vows and manipulative wagers can generate long chains of suffering.
Āstīka recounts the episode where a wager about Uccaiḥśravā’s tail leads to a demand for deception. The serpent-sons do not comply with altering the horse’s tail to make Vinatā lose, and as a result they are cursed—foretelling their destruction in King Janamejaya’s sacrificial rite.